Παρασκευή , Δεκέμβριος 14 2018
elen
Home / Ειδήσεις / Η Τουρκική γλώσσα και η εκμάθηση της
Τουρκικά πλοία με τουρίστες στη Σάμο

Η Τουρκική γλώσσα και η εκμάθηση της

Για την τουρκική γλώσσα και τα τα χαρακτηριστικά της μας γράφει ο φίλος της σελίδας κ. Γαρουφαλής Μιλτιάδης (Απόφοιτος ΙΒΜΕ/ΙΜΧΑ , ΣΣΞΓ στην τουρκική, κάτοχος C1  ΚΠΓ τουρκικής.)

Πρόκειται για γλώσσα της αλταϊκής οικογένειας (Κεντρική Ασία /Μογγολία/ Δυτική Κίνα). Χαρακτηριστικά των αλταϊκών γλωσσών είναι: η έλλειψη άρθρων ,η  συγκολλητικότητα, η διπλή προφορά των φθόγγων (λεπτή/ χονδρή προφορά),η φωνηεντική αρμονία, η εναλλαγή φωνηέντων και συμφώνων,η συγκεκριμένη προφορά κάθε γράμματος δίχως αποκλίσεις προφοράς, η τοποθέτηση του ρήματος στο τέλος της πρότασης. Αυτά θα τα αναλύσουμε σε λίγο.
Η νομαδική ζωή των Göktürk -των προγόνων των Τούρκων-και ιδιαίτερα η πορεία τους από την κεντρική Ασία προς τα δυτικά, τους έφερε σε επαφή με ένα σωρό διαφορετικούς πολιτισμούς. Ο Περσικός και κυρίως ο αραβικός πολιτισμός δάνεισαν λεξιλόγιο και εμπλούτισαν το φτωχό λεξιλόγιο των νομάδων δημιουργώντας την Οθωμανική γλώσσα που όμως δεν υπάκουε στα ανωτέρω χαρακτηριστικά φωνηεντικής αρμονίας. Η αραβική δάνεισε το αλφάβητό της  που όμως δεν εξυπηρετούσε την προφορά κάποιων φθόγγων. (Τονίζουμε πως η τουρκική είναι από τις λίγες γλώσσες που υπήρχε η προφορική μορφή της χωρίς να έχει τη δική της αντίστοιχη γραπτή μορφή έως τη σύγχρονη εποχή). Φυσικά  η επιρροή και άλλων πολιτισμών ήταν σημαντική στη διεύρυνση του λεξιλογίου τους. Όσον αφορά την επιρροή  της ελληνικής γλώσσας  (από το 14ο αιώνα και μετά) τα λεκτικά δάνεια της ελληνικής γλώσσας αφορούν κυρίως ιδέες , θεσμούς, ή αφηρημένες έννοιες στοιχεία που δεν υπήρχαν στο λεξιλόγιο των νομάδων της ασιατικής στέπας καθώς και ουσιαστικά που λόγω της νομαδικής ζωής  δε γνώριζαν. Πχ: ονομασίες ψαριών της θάλασσας και λαχανικών.
Πέντε χρόνια μετά τον ερχομό των Νεότουρκων και του Κemal Atatürk στην εξουσία θεμελιώνεται το τουρκικό αλφάβητο το έτος 1928. Ήταν το πρώτο αλφάβητο που απηχούσε επιτυχώς την προφορά των φθόγγων της καθομιλουμένης γι αυτό έγινε αποδεκτό από το λαό γρήγορα. Στην αποδοχή του συνεισέφερε ο ίδιος ο Αtatürk ο οποίος με περιοδείες που έκανε σε όλη τη χώρα την διαφήμισε διδάσκοντάς την. Ας μη ξεχνούμε πως ο  Αtatürk θεωρούνταν ήδη ο ‘Σωτήρας’ του έθνους που το απάλλαξε από τον κατακτητή ‘εχθρό’. Παρόλα αυτά κρίθηκε απαραίτητο και ένα διάταγμα που όριζε προθεσμία λίγων μηνών για την εκμάθηση και την  επίσημη εφαρμογή του.
Σύμφωνα με γλωσσολογικό αξίωμα όσο πιο πρόσφατη είναι η γραπτή μορφή της γλώσσας τόσο πιο μικρές είναι οι διαφορές μεταξύ αυτής και της προφορικής μορφής(καθομιλουμένη). Οπότε δε συναντάμε το φαινόμενο να έχει τελείως διαφορετική μορφή η γραπτή από την προφορική γλώσσα(πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε  εμείς με την καθαρεύουσα).
Ο Αtatürk ίδρυσε το 1932 το Türk  Dil Kurumu (Τουρκικό Ίδρυμα Γλώσσας) με το φιλόδοξο σχέδιο της κάθαρσης της γλώσσας από τα ξένα στοιχεία (λέξεις- δάνεια) και την αντικατάστασή τους με τεχνητά κατασκευασμένες λέξεις από το ίδρυμα ,σύμφωνα με τα πρότυπα που αναφέραμε στην εισαγωγή. Δεδομένου του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της νεοφώτιστης δημοκρατίας, τα ξένα στοιχεία που έπρεπε να εντοπιστούν και να αντικατασταθούν  ήταν κυρίως αυτά του αραβικού λεξιλογίου. Μια προσπάθεια που ακόμα συνεχίζεται απ το Türk  Dil Kurumu ,καθώς μια γλώσσα είναι ζωντανός οργανισμός και δεν υπακούει εύκολα στα κελεύσματα ενός ιδρύματος.
Έτσι σήμερα η τουρκική γλώσσα :
1)Αποτελείται από το λατινικό αλφάβητο δίχως τα X,W,Q με την προσάρτηση σ’αυτό έξι γραμμάτων (Ğ,I, Ü,Ö,Ç,Ş )για την απόδοση των φθόγγων της καθομιλουμένης.
2)Διατηρεί τα χαρακτηριστικά των Αλταϊκών γλωσσών. Δηλαδή
α. Δεν περιέχει άρθρα. Τα γένη  προσδιορίζονται με άλλο τρόπο ή γίνονται αντιληπτά από το σύνολο της πρότασης.
β. Οι τουρκικές λέξεις (όχι οι λέξεις δάνεια) χαρακτηρίζονται από εναλλαγή φωνηέντων και συμφώνων. Περιέχει διπλούς φθόγγους πχ:  ı/i  , o/ö , u/ü , a/e. Αναγνωρίζουμε εύκολα μία τουρκική λέξη από την ακολουθία μόνο λεπτών ή μόνο χονδρών φωνηέντων (φωνηεντική αρμονία) και από τον τονισμό της στη λήγουσα.
γ. Χαρακτηρίζεται από συγκολλητικότητα. Σε μία λέξη συγκολλούνται έως και 5 καταλήξεις με συγκεκριμένη σειρά (πληθυντικού, κτητικών, πτώσεις, ρήμα ‘είμαι’, επίθημα βεβαιότητας) δημιουργώντας μία μακρόσυρτη λέξη που όμως φέρει έννοια ολόκληρης πρότασης.
δ. Αυτή τη λέξη θα τη μεταφράσουμε από το τέλος προς την αρχή της. Άρα πρόκειται για αντίστροφο συντακτικό σε σχέση με τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Αντίστροφα μεταφράζουμε και την τουρκική πρόταση .Αυτή έχει πάντα το ρήμα στο τέλος της. Δηλαδή για να καταλάβεις τι θέλει  να  πει ένας Τούρκος πρέπει να περιμένεις ως το τέλος της πρότασής του και αφού ακούσεις και το ρήμα ,να επαναλάβεις νοερά την πρόταση υπό το πρίσμα του ρήματος πλέον.
ε.  Δεν έχει αποκλίσεις προφοράς στους φθόγγους. Δεν περιέχει δίφθογγους κλπ . Άρα  μπορεί να δικαιολογηθεί ένας Τούρκος που θα προφέρει τα CORN FLAKES   ως ΤΖΟΡΝ ΦΛΑΚΕΣ , την εταιρία αυτοκινήτων ΗUNDAI ως ΧΟΥΝΝΤΑΪ ή το Γάλλο ποιητή PAUL VERLAINE ως ΠΑΟΥΛ ΒΕΡΛΑΪΝΕ. Απλά διαβάζει στη γλώσσα του. Αυτός είναι και ο λόγος που στα σχολικά βιβλία τους λογοτεχνίας δίπλα στο όνομα του ξένου λογοτέχνη γράφεται σε παρένθεση και η σωστή προφορά του ονόματός του. Πχ:(POL VERLEN).
Συνεπώς δε θα μας δυσκολέψει η γραφή της τουρκικής: ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΚΟΥΜΕ . Δε θα μας δυσκολέψει η ανάγνωσή της: ΠΡΟΦΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ. Καταλαβαίνετε ότι οι διαφορές μεταξύ αγγλικής και τουρκικής είναι περισσότερες από τις ομοιότητές τους . Για αυτό  η γνώση της Αγγλικής δε θα μας βοηθήσει στην εκμάθηση της τουρκικής.
στ.  Σύμφωνα με μια έρευνα του Κου Ηρακλή Μήλλα, 4600 λέξεις ,1300 εκφράσεις ,παροιμίες και στερεότυπες εκφράσεις είναι κοινές στην  ελληνική και τουρκική γλώσσα . Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται και λέξεις που προέρχονται από μια τρίτη γλώσσα

Η εκμάθηση της τουρκικής είναι πολύ απλή στη γραμματική της και αρκετά δύσκολη (πολύ διαφορετική) στο συντακτικό της. Αυτό όμως προσθέτει  το στοιχείο του εξωτικού στη γλώσσα αυτή και κινεί το ενδιαφέρον μας για να τη μάθουμε. Όσοι μαθαίνουν κάποια άλλη τόσο διαφορετική γλώσσα ( πχ: Ιαπωνική) καταλαβαίνουν τι είναι αυτό που κινεί το ενδιαφέρον τους.
Η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας δεν αποτελείται από την απομνημόνευση κάποιων λέξεων .Στην πραγματικότητα αφορά την εκμάθηση των λεπτομερειών ενός άλλου πολιτισμού. ΤΟ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΜΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΧΘΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΚΕΨΕΩΣ. Αυτό ερμηνεύεται ως διεύρυνση προσωπικότητας .
Γιατί; Διότι ΑΠΟΚΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ  ΟΣΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΛΩΣΣΕΣ  ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΟΥΜΕ. Να μπορούμε να καταλαβαίνουμε άλλους ανθρώπους που δεν ανήκουν στο δικό μας πολιτισμικό χώρο.
Στην τουρκική υπάρχει η έκφραση: ‘ Bir dil bir insandır’.Δηλαδή :  ‘Μία γλώσσα είναι ένας άνθρωπος’ .

Αρθρογράφος: Γαρουφαλής Μιλτιάδης (Απόφοιτος ΙΒΜΕ/ΙΜΧΑ , ΣΣΞΓ στην τουρκική ,κάτοχος C1  ΚΠΓ τουρκικής.)
www.miltosnia@windowslive.com

Βιβλιογραφία- πηγές
www.youtube.com/watch?v=ZkQHNbAPF3g
www.biblionet.gr/book/127733/Μήλλας,_Ηρακλής/Κατάλογος_κοινών_ελληνικών_και_τουρκικών_λέξεων,_εκφράσεων_και_παροιμιών
Lise Türk Dili ve Edebiyatı/Edebiyat 3
Yeni Hitit 3 / sayfa 74 / metin 17
Yeni Hitit 3 / sayfa 84 / metin 13( Yabancı diller- Gani Müjde)
İstanbul / B1 / sayfa 60:TÜRKÇE FARKLI BİR DİL